Daar waar het zonnetje de dag ervoor, toen alle begeleiders bij de Poelakker arriveerden, nog stralend scheen, was er op de eerste dag van het kamp van dit mooie weer weinig meer over. Donkere wolken en regenbuien bepaalden het gezicht van de Lunterse lucht. Het zag er even naar uit dat het welkomstwoord en de kennismakingsspelletjes binnen moesten worden gehouden, maar net op tijd hield de neerslag het voor gezien, waardoor de hele meute zich alsnog buiten kon verzamelen. Arnoud, samen met Dion, Janneke en Alexander een van de opperhoofden der begeleiders, heette de kampdeelnemers en diens ouders welkom en ook Mignon sprak namens Vierkant voor Wiskunde nog een woordje. Nadat alle deelnemers afscheid hadden genomen van hun familie werden de kennismakingsspelletjes in gang gezet. Tijdens deze spelletjes leerde men elkaar alvast een beetje kennen. Helaas besloot de regen tegen twaalven weer terug te keren, waardoor het laatste spel binnen moest worden gespeeld. In de tussentijd hadden enkele fanatieke begeleiders de tafels opgedekt, zodat iedereen zijn lege maag direct na de kennismakingspellen kon vullen.
Na het eten kreeg iedereen — de corveeploeg iets korter dan de rest — tijd om wat voor zichzelf te doen. De bak met polydron werd geopend, er werden spelletjes gespeeld, er werd buiten gevoetbald, geturnd en getafeltennist; iedereen vermaakte zich op zijn of haar manier. Rond de klok van 14:30 uur werd er gestart met het eerste onderzoeksprogramma, genaamd Fractalen. Er werd uitgelegd wat een fractaal precies is en de deelnemers maakten kennis met enkele bekende fractalen. Tot slot mocht iedereen zijn creatieve fantasieën de vrije loop laten en zelf fractalen verzinnen.
Na de macaroni en wederom een moment van vrije tijd stond er voor het blauwe kamp een speurtocht op het programma. De boekjes voor het onderzoeksprogramma van donderdag waren gestolen en alleen als de speurtocht succesvol zou worden volbracht zouden de dader en de boekjes opgespoord worden. De wandeling (voor sommige groepjes zelfs een lange sprint) bracht ons via enkele posten, waaronder een met "zwerver" Robbert, uiteindelijk naar misschien wel de dikste boom van Lunteren, waar Tim v. M. aan vastgebonden was. Gelukkig wisten alle groepjes hem te vinden, zodat hij kon worden bevrijd en de programmaboekjes konden worden teruggebracht.
Door de speurtocht werden de bedden op maandagavond stiekem veel te laat opgezocht. Dat weerhield sommigen er echter niet van om vroeg wakker te zijn op dinsdag. Voor hen die minder makkelijk uit bed konden komen (zoals sommige begeleiders) was er een compleet orkest geregeld dat als wekker fungeerde.
Na het ontbijt was het tijd voor het volgende onderzoeksprogramma: kalenderrekenen. Hieruit bleek dat de kalender die wij nu gebruiken helemaal niet zo vanzelfsprekend is; vroeger werden andere kalenders gehanteerd. Dankzij dit onderzoeksprogramma weet iedereen nu ook wat modulorekenen inhoudt.
Vóór de lunch (of was het erna?) was het weer tijd voor de Grote Mededelingenshow van Arnoud. Hij legde uit dat er tijdens het kamp ook een Rodedraadspel gespeeld werd. Dit hield in dat de begeleiding gedurende het kamp rode draadjes kon verstoppen. Als je zo'n draadje vond, dan kon je dit inleveren en werd de lengte van je draadje genoteerd op de Wol of Fame. Degene die aan het eind van de week opgeteld de langste draad had gevonden zou mogen grabbelen in de grabbelton. Dit spel was niet de enige mogelijkheid om een prijs te winnen. De winnaars van de weekproblemen zouden op vrijdag bekend worden gemaakt. Het ene probleem betrof een schaakprobleem met fiches dat zo goed mogelijk opgelost diende te worden. De tweede opdracht was om een zo leuk, creatief, origineel en/of mooi mogelijke fractaal te maken.
Die middag werden niet alleen de weekproblemen uitgelegd, maar er werd ook gewerkt aan de dinsdagmiddagproblemen. Antoon beschreef deze problemen op fraaie wijze: "Op kamp krijg je iedere dag een A4-tje met problemen. Dit zijn meestal korte, maar soms zeer moeilijke problemen." Dat waren ze zeker. Af en toe schoten de begeleiders echter te hulp met een kleine hint, waarna de meeste problemen alsnog konden worden opgelost.
Na het avondeten kreeg het blauwe kamp eerst een workshop, die door Leon van den Broek werd gegeven, over de "switchpitch". Dit is een bal, bestaande uit twee kleuren, die binnenstebuiten keert als hij in de lucht wordt gegooid. Het spelen met deze ballen was leuk, maar de wiskunde die er stiekem achter zit was ook erg interessant. De bal bleek namelijk een kubus te zijn! Tevens bleek dat er nog veel meer ruimtelijke figuren zijn waarvan we een switchpitch zouden kunnen maken.
Het spelen met de switchpitch was amusant, maar minstens net zo leuk was het traditionele Levend Stratego in de bossen. Team Blauw, onder leiding van vlag Marijke, speelde tegen het gele team van vlag Willem. Het blauwe team was erg goed in het vinden van de vlag (of Willem heeft geen talent voor het nadoen van een vaandel), want zij zegevierden tweemaal.
Toen zat er alweer een dag op en was het tijd om naar bed te gaan, maar niet voordat er nog even werd voorgelezen door enkele begeleiders.
Woensdagmorgen stonden er maar liefst twee programmaonderdelen op de planning. Er werd begonnen met het onderzoeksprogramma Priemgetallen & Klokken. In dit boekje is kennisgemaakt met priemgetallen: bijzondere getallen die een belangrijke rol spelen in de wiskunde. Je kunt er zelfs klokken mee maken! Het tweede programmaonderdeel betrof, net als dinsdag, de ochtendproblemen. Opnieuw werden de deelnemers zes uitdagende opgaven voorgeschoteld die niet allemaal even makkelijk waren.
Tijdens het ontbijt had iedereen extra broodjes (en boterhammen) gesmeerd en in een zakje gedaan, want we gingen 's middags naar het zwembad! In een lange gele sliert van deelnemers en begeleiders werd er, hier en daar onder luid gezang, naar het zwembad gemarcheerd. Daar aangekomen duurde het niet lang voordat de eersten het water in plonsden. Anderen amuseerden zich met spelletjes, zoals de Weerwolven van Wakkerdam. Aan het eind van de middag werd er zelfs nog een half uurtje gevoetbald. Zo'n vijftien jongens dachten de begeleiders Joris, Mark, Willem, Tim v. M. en Tim V. wel in te kunnen maken. En dat lukte. Ondanks vele vloeiende combinaties en oogstrelende aanvallen van de begeleiders, waren het toch de jonge goden die met 5-4 wonnen na een joekel van een fout van een van de begeleiders. (Geeft niks, Mark.)
Weer bij de Poelakker aangekomen zochten sommigen de douche op, terwijl anderen nog niet genoeg gespeeld hadden en nog even van hun vrije tijd genoten. Na het avondeten werden er twee workshops gegeven, waarvan iedereen er één mocht kiezen om te volgen: een workshop over het casino dat later op de avond geopend zou worden en een workshop over origami. Tijdens de casinoworkshop werden de casinospellen Blackjack, Poker, Roulette en Sic Bo uitgelegd en de origamiworkshop stond in het teken van het vouwen van onder andere fraaie bloemen en dieren.
Toen de workshops waren afgelopen ging iedereen zich in zijn dan wel haar netste kleding hijsen, want dat hoort nu eenmaal bij een casino. Er werd aan eenieder veertig muntjes uitgedeeld die konden worden gebruikt om in het casino mee te spelen. Het doel was natuurlijk om dit aantal zo snel mogelijk te laten groeien. Dit kon bijvoorbeeld door casinospellen winnen af te sluiten, maar er konden ook muntjes worden verdiend door lege glazen op te halen of door begeleiders met snoep of ranja te verwennen. Voor hen die minder geluk hadden en na enige tijd blut waren was er de mogelijkheid om nieuwe muntjes te krijgen. Een beurt strafcorvee was de prijs die hiervoor betaald moest worden.
De donderdagmorgen stond in het teken van het onderzoeksprogramma Rijtjes. In dit boekje stonden talloze rijtjes van getallen en de vraag luidde steeds: hoe zet je de reeks voort? Ook mochten er zelf rijtjes bedacht worden. Daniël presteerde het om een rijtje te verzinnen waar de begeleiders een dag lang over hebben lopen piekeren!
Na de lunch was het weer tijd voor de middagproblemen, waarna er gewerkt mocht worden aan de weekproblemen en aan de acts voor de bonte avond. 's Avonds zou er namelijk een bonte avond worden gehouden in de kelder van de Poelakker, waarbij iedereen die wilde een stukje naar keuze mocht opvoeren.
Bij het avondeten was de sla over het algemeen iets minder geliefd dan de friet, die niet aan te slepen was. Ook het toetje na afloop (ijs) viel in goede aarde. Toen dit laatste avondmaal ten einde was gekomen, kon iedereen zich gaan voorbereiden voor de bonte avond. Alle muziekvoordrachten, toneelstukjes en andere acts werden voor de laatste keer geoefend. Vanaf 20:00 uur kon iedereen meegenieten van deze opvoeringen. Nadat meer dan twintig acts de revue gepasseerd hadden, was het tijd om de stoelen aan de kant te schuiven en los te gaan op de dansvloer met de meest recente hits uit de top-40. Rond de klok van elf werd het laatste nummer van de avond aangekondigd. Hierna volgde echter nog het allerlaatste nummer en het aller-allerlaatste liedje. Maar de avond werd pas écht afgesloten met het aller-aller-allerlaatste nummer van DJ Alexander.
In tegenstelling tot de voorgaande dagen moest iedereen op vrijdagmorgen al om 7:00 uur uit bed, want alle koffers en tassen dienden al vóór het ontbijt te worden ingepakt en ook de slaapkamers moesten volledig worden uitgeruimd en gepoetst worden voordat er gegeten mocht worden.
Aan de laatste ochtendproblemen werd na het ontbijt, waarbij iedereen met een frikandel werd verwend, gewerkt. Aansluitend werden alle winnaars van de weekproblemen bekendgemaakt; er mocht flink wat gegrabbeld worden. Tegen het einde van de ochtend werden de voorbereidingen voor de tentoonstelling gestart. Er werden groepjes gevormd en elk groepje maakte over een bepaald onderwerp een poster. Dit onderwerp mocht van alles zijn: de kennismakingsspelletjes, het zwemmen, de bonte avond, de discoavond, het casino, een van de onderzoeksprogramma's, etc.
Tegen 14:00 uur druppelden de eerste ouders de Poelakker binnen. Vanaf 14:30 uur begon namelijk de tentoonstelling, waarbij alle deelnemers hun ouders weer zagen en hen konden uitleggen wat ze de afgelopen week allemaal hadden uitgespookt. Tot slot werd het kamp door Mignon en de kampleiding afgesloten. Iedereen kreeg van zijn of haar begeleiders een mooi aandenken: een persoonlijke oorkonde inclusief foto en een Rubik's Cube.
Hopelijk tot volgend jaar bij een nieuw wiskundekamp van Vierkant voor Wiskunde!
